Yoksa Son “Sonbahar” mıdır?

Sessizliğin ve kayboluşun habercisi, hüzünlerin mevsimi “SONBAHAR”…

Karıncalar gibi yuvasına gömülmeye başlayan insanlarıyla, kendini ve şehri serinletmeye başlar.

Üşütmez sonbahar…
Yerlere dökülen sarı yapraklarıyla verir önce işaretini. Kış geldim demez, geleceğim der. Ardından serin yağmur damları eşlik eder bu güzel mevsime. Bu damlalar kimi zaman bir çiçeğe düşer, yapraklarında ki minik gölleriyle kuşları besler, kimi zaman camlarımıza, bazen de ona direnircesine yürüdüğümüz yollara yanaklarımızdan süzülüverir. Usulca…

Toprak kokar şehir, memleketimizden esip gelmişçesine. Çocukluğumuz kokar, anılarımız kokar, düşlerimiz kokar, annemin hızlıca topladığı ıslak beyaz çamaşırları kokar ve bu kokular balkonuma kadar yükselir, koşarak bir Türk kahvesi yaparım kendime, sonsuz bir serinlik yüreğimize doğru hızla doluşurken tertemiz bir şehir gülümser bize yükseklerden. Dökülen sarı yapraklar uçuşmaya devam eder uçurtma misali rüzgara direnirken. Bereket yağdırır, mis kokulu çamlar kendini beğenmiş bir dilber edasıyla salınır, elimizin ulaşamadığı en uç noktalarda. Rüzgarlar da dalgalanır yapraklar, toprakların canına can katar damlalar. Sıvarım paçalarımı, değdiririm topraklara ıslak ayaklarımı. Uzaklarda hiç tanımadığım bir evin mutfağında çay demlenir, kokusu toprakla harmanlanıp balkonuma kadar yükselir. Sonra kış “ben geldim” der ve “hoş geldin” demeyi beklemeden davetsiz misafir gibi bir anda içeri girer. Yağmurun izini bıraktığı ıslak caddeler bu defa kar taneleriyle eşlik eder bu tabloya. Beyazlığı ile huzur dağıtır kar taneleri düştükleri her yere.Bir çarşaf gibi örttüğü yer yüzü ve tıpkı bir gelinin saçlarına takılıp kalan o beyaz yapraklar gibi, karlı ve güzel bir manzara hakim olur şehre. Öncesi sonsuz temizlikte bir beyazlık…

Sonrası kirli ve çamurlu şehrim…Şairlere şiirler yazdırır, kimilerine besteler yaptırır, bazen hüzünlü yüreklere eşlik eder.Kimileri de benim gibi oturdukları yerde bir beste yapar hayatını dizelere döker.
Bu bahar son “SONBAHAR” mı dır?

Bir daha gelmeyecek gibi mi uğurlanır ?. Vedaları sevmem ben. her sonbahar benim için ilk sonbahardır, kış ne kadar sevdiremese de kendini bana, sonbaharları severim ben ve her sonbahar aynı duyguları yaşar aynı sözleri söylerim.
Bu yaşadığımız sanki uzun yıllar sürecek bir kışın ilk sonbaharıydı…

Be Sociable, Share!

•