Yapraklar basit veya bileşik, stipulsuz, alternat, rozet şeklindedir.

Çiçekler baş veya kapitulum durumlarındadır.
Bunlarda baş birçok küçük veya florat olarak adlandırılan çiçekler; konik, küresel ya da düzleşmiş bir reseptakulum veya diskten çıkarlar. Bütün kapitulum fillari olarak adlandırılan involukral brakteler tarafından sarılmıştır. Bunlar bir veya birkaç seri halinde olabilirler veya imbrikat dizilmiş olabilirler.

Braktenin ikinci bir tipi de (chaffy) bulunabilir. Bu yapı genel resaptakulum üzerinde bireysel çiçeklerin tabanında bulunur. Brakteler mevcutsa, resaptakulum chaffy ‘dir; mevcut değilse çıplaktır. Reseptakulum (çiçek tablası) tüyler, dikenler ve oyuklar taşıyabilir.

Kapitulumda bulunan çiçekler hermafrodit veya tek eşeyli, (bitkiler monoik veya dioik), aktinomorf veya zigomorf yalnız bir periyant serisi iyi gelişmiştir. Kaliks pappus olarak adlandırılan tüysü şekilde ya da tamamen eksiktir. Korolla 5’li ve simpetaldır. Korolla tubular çiçeklerde aktinomorf, ligulat olanlarda zigomorfdur. Androkeum 5 stamen (erkek organ)lidir, onların anter (başçık)leri birleşik, filamentleri serbesttir (singenezik). Ginekeum 2 birleşik karpelli, tek odalı, ovaryum alt durumludur.

Koskocaman bir bahçede harikulade çiçeklerin arasında bir papatya, aşık olmuş, yanmış tutuşmuş ak sakallı bahçıvana.
Yüzlerce çiçeğin arasında onunla sadece onunla ilgilensin, buz gibi suyunu sadece ona döksün, sadece ona değsin makası, sadece ona gülsün dudakları.
Kıskanıyormuş bahçıvanı kırmızı güllerden, mor menekşelerden, lalelerden, zambaklardan. Papatya sadece bahçıvan için açıyormuş bembeyaz çiçeklerini.

Bir gün aşkı o kadar büyümüş ki, papatya yapraklarını taşıyamaz olmuş.Eğrilivermiş boynu.Toprağa bakıyormuş artık. Bahçıvanın sadece sesini duyuyor ayaklarını görebiliyormuş ancak. Fakat buna da şükür diyormuş , yetiyormuş ona bahçıvanın varlığını hissetmek.
Zaman akıp gitmiş. Papatya bahçıvanın yüzünü görmeyeli epey olmuş. Ne var sanki boynunu kaldırsa bir kerecik ve yüzünü görsem diyormuş.

İşte bir gün, bahçıvan papatyaya doğru yaklaşmış. İncecik bedenini ellerinin arasına almış.Elindeki sopayı köklerinin arasına toprağa sokmuş ve iple papatyanın gövdesini bağlamış sopaya. Papatya o an daha çok sevmiş bahçıvanı. Ama hala göremiyormuş onun yüzünü. Ama bedeni kurtulmuş, eğrilip toprağa düşmekten.

Uzun bir müddet bahçıvan uğramaz olmuş bahçeye. Gelen giden yokmuş. Kahrından ölecekmiş papatya.
Ama işte bir sabah hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış. Derin bir oh çekmiş. Çılgıncasına sevdiği bahçıvanı geri gelmiş. Birden kendisine doğru gelen iki ayak görmüş. Ama gelen sevdiği bahçıvan değil başka birisiymiş. Papatyanın kafasını kaldırmış yukarıya doğru, ne güzel açmışsın sen öyle demiş.
Bu gelen gencecik yakışıklı bir delikanlıymış. Gözleri gök mavisi… Ama demiş genç adam gövden seni taşıyamıyor. Ve elindeki makası papatyanın boynuna doğru uzatmış. Bir anda başını gövdesinden ayırmış. Papatya yere düşerken hatırlamış. Sevdiği o yaşlı bahçıvanı. Birde gencecik yakışıklı delikanlıyı düşünmüş. Ve o an anlamış neden yaşlı bahçıvanı sevdiğini.

O her şeye rağmen papatyaya emek vermiş, ona hiçbir zaman güzel olduğunu söylememiş ama onu aslında hep sevmiş.

Papatya anlamış artık sevgi emek istermiş.

Yere düştüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini ve teşekkür etmiş ona en içten.Son yaprağı kuruduğunda artık biliyormuş neden sevdiğini.

“SEVGİ ASLA UCUZ DEĞİLDİR”.Hele PAPATYA CUMHURİYETİ’nde yaşıyorsanız…

ŞAHİN ÖZBİLİCİ

TEŞEKKURLER!!!!!

Bütün çiçekler
Bir kadinin aglayisindan geldiler
Gözyasi bebek oldu ay vakti
Mutlu oyuncaklar hep içimizdeydi
En sicak ve en deli
“Bütün çiçekler…”

Bütün çiçekler
El degmemis renklerini açtilar
Çirkinlikler güzel oldu dillerde
Bakirlikler verdiler düslere
En masum ve kardesçe
“Bütün çiçekler…”

Bütün çiçekler
Büyülü bir gelinlige döküldüler
Kokularla büyüttüler sevgileri
Yere düsen bir kar tanecigi gibi
En temiz ve en diri
“Bütün çiçekler…”

Çiçek memeli bir kadindir bütün çiçekler
Hayat boyunca gökyüzünü seyrederler
Gün geceye döndügünde
Sessizce…
Beni ziyarete gelirler
“Bütün çiçekler…”

çiçekler…belkide düşsel temasını kaybetmeyen tek canlı. daha çok şiire, şarkıya konu olacak herkesin onunla kendince düşlerini süslediği rengarenk bir terapi.gözlerimin bahçelerinde açan ve gözyaşımla sulanan büyüyünce koparıp düşümdeki güzelin saçlarına taç yapıp taktığım çiçekler…ışık ve sevgiyle…