<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>İnsanın Anavatanı Çocukluğudur yazısına yapılan yorumlar</title>
	<atom:link href="http://www.yazarvizor.com/insanin-anavatani-cocuklugudur/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.yazarvizor.com/insanin-anavatani-cocuklugudur/</link>
	<description>Yazılarımız ve Vizörümüze Yansıyan Kareler...</description>
	<lastBuildDate>Mon, 06 Feb 2012 15:50:44 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=</generator>
<xhtml:meta xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml" name="robots" content="noindex" />
	<item>
		<title>Yazar: Vedat Aydın Uğur</title>
		<link>http://www.yazarvizor.com/insanin-anavatani-cocuklugudur/#comment-884</link>
		<dc:creator>Vedat Aydın Uğur</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 20 Jul 2010 01:11:47 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yazarvizor.com/?p=683#comment-884</guid>
		<description>Arzu Hanım, yorumunuz daha doğrusu anlattığınız hikaye ve ayrım politikasına bakış açınız gerçekten çok hoş...

Örnek olabilecek bu hikayeyi okuduktan sonra size teşekkür etme ihtiyacı hissettim.

Teşekkürler...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Arzu Hanım, yorumunuz daha doğrusu anlattığınız hikaye ve ayrım politikasına bakış açınız gerçekten çok hoş&#8230;</p>
<p>Örnek olabilecek bu hikayeyi okuduktan sonra size teşekkür etme ihtiyacı hissettim.</p>
<p>Teşekkürler&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Yazar: Arzu Breda</title>
		<link>http://www.yazarvizor.com/insanin-anavatani-cocuklugudur/#comment-883</link>
		<dc:creator>Arzu Breda</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 19 Jul 2010 09:01:02 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yazarvizor.com/?p=683#comment-883</guid>
		<description>Merhaba,

Yazınız için çok teşekkürler.. Yüreğinize sağlık.. İzninizle bir söylenceyi yorum olarak eklemek istiyorum.. Bu söylencedeki, pilot, hostes ve hava yolu şirketi nasıl alkışı hakediyorsa, sizide ayakta alkışlıyorum.. Dünyadaki hiç bir insan, hiç bir şekilde, ne bölgesel, ne dinsel, ne renginden, ne ırkından, ne cinsinden ve doğumdan kaznılmış hiç bir özelliğinden dolayı ayıma tabi tutulamaz.

Sevgilerimle..

* * *

Bu olay 14 ekim 1998 de kıtalar arası bir uçuş esnasında gerçekleşmiş.

&quot;Bir kadın, uçakta zenci bir adamın yanında oturuyordu. Durumdan rahatsızlığını belli edercesine, hostesten başka bir yer bulmasını istedi, zira öylesine antipatik birinin yanında oturamazdı. Hostes, tüm uçağın dolu olduğunu fakat birinci sınıfta yer olup olmadıına bakacağını söyledi.

Diğer yolcular şaşkınlık ve tiksintiyle olayı izliyorlardı, bu kadının sadece terbiyesizliğine değil, bir de birinci sınıfta yolculuğu devam edeceğine şahit oluyorlardı. Zavallı adamcağız çok kötü bir durumda olmasına rağmen cevap vermemeyi tercih etti. Bu yüksek tansiyondaki durumda kadın, birinci sınıfta ve o adamdan uzak uçabileceğinden tatmin olmuş, hostesin dönmesini bekliyordu.

Birkaç dakika sonra geri gelen hostes, kadına:

&quot;Çok özür dilerim geciktim.Birinci sınıfta bir yer buldum… Bu yeri bulmak biraz zamanımı aldı, sonra yer değişikliği için pilottan izin almam gerekiyordu. &#039;Hiç kimse sorun yaratan bir diğerinin yanında oturmak mecburiyetinde tutulamaz&#039; dedi ve bu izni verdi.&quot;

Diğer yolcular kulaklarına inanamıyorlardı, bu esnada kadın da bir zafer kazanmış gibi yerinden kalkmaya hazırlandı. Aynı anda hostes, oturmakta olan zenciye dönerek:

&quot;Beyefendi, sizi uçağın birinci sınıfındaki yeni yerinize götürmem için beni takip eder misiniz lütfen? Seyahat firmamız adına kaptan pilotumuz sizden böyle nahoş bir olay yaratan kimsenin yanında oturmak mecburiyetinde bırakıldığınız için çok özür diliyor.&quot;

Tüm yolcular hep birlikte, bu olayı iyi bir biçimde sonuçlandıran uçak personelini alkışlayarak tebrik ettiler.

O yıl, kaptan pilot ve hostes uçaktaki davranışlarından dolayı ödüllendirildiler. Aşağıdaki mesaj, tüm ofislere personelin görebileceği bir biçimde iletildi:

&quot;İnsanlar onlara ne söylediğinizi unutabilirler. İnsanlar onlara ne yaptığınızı da unutabilirler. Ama insanlar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.&quot;</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba,</p>
<p>Yazınız için çok teşekkürler.. Yüreğinize sağlık.. İzninizle bir söylenceyi yorum olarak eklemek istiyorum.. Bu söylencedeki, pilot, hostes ve hava yolu şirketi nasıl alkışı hakediyorsa, sizide ayakta alkışlıyorum.. Dünyadaki hiç bir insan, hiç bir şekilde, ne bölgesel, ne dinsel, ne renginden, ne ırkından, ne cinsinden ve doğumdan kaznılmış hiç bir özelliğinden dolayı ayıma tabi tutulamaz.</p>
<p>Sevgilerimle..</p>
<p>* * *</p>
<p>Bu olay 14 ekim 1998 de kıtalar arası bir uçuş esnasında gerçekleşmiş.</p>
<p>&#8220;Bir kadın, uçakta zenci bir adamın yanında oturuyordu. Durumdan rahatsızlığını belli edercesine, hostesten başka bir yer bulmasını istedi, zira öylesine antipatik birinin yanında oturamazdı. Hostes, tüm uçağın dolu olduğunu fakat birinci sınıfta yer olup olmadıına bakacağını söyledi.</p>
<p>Diğer yolcular şaşkınlık ve tiksintiyle olayı izliyorlardı, bu kadının sadece terbiyesizliğine değil, bir de birinci sınıfta yolculuğu devam edeceğine şahit oluyorlardı. Zavallı adamcağız çok kötü bir durumda olmasına rağmen cevap vermemeyi tercih etti. Bu yüksek tansiyondaki durumda kadın, birinci sınıfta ve o adamdan uzak uçabileceğinden tatmin olmuş, hostesin dönmesini bekliyordu.</p>
<p>Birkaç dakika sonra geri gelen hostes, kadına:</p>
<p>&#8220;Çok özür dilerim geciktim.Birinci sınıfta bir yer buldum… Bu yeri bulmak biraz zamanımı aldı, sonra yer değişikliği için pilottan izin almam gerekiyordu. &#8216;Hiç kimse sorun yaratan bir diğerinin yanında oturmak mecburiyetinde tutulamaz&#8217; dedi ve bu izni verdi.&#8221;</p>
<p>Diğer yolcular kulaklarına inanamıyorlardı, bu esnada kadın da bir zafer kazanmış gibi yerinden kalkmaya hazırlandı. Aynı anda hostes, oturmakta olan zenciye dönerek:</p>
<p>&#8220;Beyefendi, sizi uçağın birinci sınıfındaki yeni yerinize götürmem için beni takip eder misiniz lütfen? Seyahat firmamız adına kaptan pilotumuz sizden böyle nahoş bir olay yaratan kimsenin yanında oturmak mecburiyetinde bırakıldığınız için çok özür diliyor.&#8221;</p>
<p>Tüm yolcular hep birlikte, bu olayı iyi bir biçimde sonuçlandıran uçak personelini alkışlayarak tebrik ettiler.</p>
<p>O yıl, kaptan pilot ve hostes uçaktaki davranışlarından dolayı ödüllendirildiler. Aşağıdaki mesaj, tüm ofislere personelin görebileceği bir biçimde iletildi:</p>
<p>&#8220;İnsanlar onlara ne söylediğinizi unutabilirler. İnsanlar onlara ne yaptığınızı da unutabilirler. Ama insanlar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.&#8221;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Yazar: murat varol</title>
		<link>http://www.yazarvizor.com/insanin-anavatani-cocuklugudur/#comment-775</link>
		<dc:creator>murat varol</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 05 May 2010 08:47:29 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yazarvizor.com/?p=683#comment-775</guid>
		<description>anlamak, anlatmak kolaysa bir bak çocuğun gözüne! içindeki ölümsüzlüğün kaç ölüm gördüğünü gör! oysa gülücüğü demet demet bırakılmıştı yüzüne. &#039;kimler oynuyor yaşamın tefsiriyle?&#039; kimler çalıyor çucuksu gülüşleri içimizden, içlerinden, yüzlerinden... 
günümüzde iyice artan çocuklara cinsel istismar hepimizin yüzlerinde kara bir leke içimizdeki insanlık sevgisine bir hançer olarak saplanmaktadır. mağdur küçük kalplere üzülürken bir yandan yapılan vahşiliğin karşısında &#039;insan&#039; sevgisi barındırmanın imkansızlığı... bu konuya değindiğiniz için teşekkürler hocam yine muhteşem bir yazı olmuş...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>anlamak, anlatmak kolaysa bir bak çocuğun gözüne! içindeki ölümsüzlüğün kaç ölüm gördüğünü gör! oysa gülücüğü demet demet bırakılmıştı yüzüne. &#8216;kimler oynuyor yaşamın tefsiriyle?&#8217; kimler çalıyor çucuksu gülüşleri içimizden, içlerinden, yüzlerinden&#8230;<br />
günümüzde iyice artan çocuklara cinsel istismar hepimizin yüzlerinde kara bir leke içimizdeki insanlık sevgisine bir hançer olarak saplanmaktadır. mağdur küçük kalplere üzülürken bir yandan yapılan vahşiliğin karşısında &#8216;insan&#8217; sevgisi barındırmanın imkansızlığı&#8230; bu konuya değindiğiniz için teşekkürler hocam yine muhteşem bir yazı olmuş&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Yazar: vicdan</title>
		<link>http://www.yazarvizor.com/insanin-anavatani-cocuklugudur/#comment-773</link>
		<dc:creator>vicdan</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 04 May 2010 16:15:13 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yazarvizor.com/?p=683#comment-773</guid>
		<description>çok güzel olmuş ,o çocuğun yerine koymak lazım kendımizi çokşey iade ediyor.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>çok güzel olmuş ,o çocuğun yerine koymak lazım kendımizi çokşey iade ediyor.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

